Ινομυώματα – Διάγνωση και Θεραπεία

//Ινομυώματα – Διάγνωση και Θεραπεία

Εισαγωγή

Ένα πολύ συνηθισμένο γυναικολογικό πρόβλημα στις γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας, είναι τα ινομυώματα. Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι της μήτρας. Το μέγεθος, ο αριθμός και η θέση τους ποικίλλει από γυναίκα σε γυναίκα και ανάλογα μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργική κατάσταση του γενετικού  συστήματος της γυναίκας στην εγκυμοσύνη ή εκτός αυτής. Συνήθη προβλήματα που μπορούν να δημιουργήσουν είναι: αιμορραγία από τον κόλπο, βάρος ή άλγος υπογαστρίου, δυσκοιλιότητα, συχνουρία, δυσκολία στη σύλληψη ή και να επηρεάσουν την επιτυχή έκβαση μίας εγκατεστημένης εγκυμοσύνης.

Τοπογραφική κατάταξη των ινομυωμάτων

Η ονομασία των ινομυωμάτων καθορίζεται από τη θέση που βρίσκονται στη μήτρα. Η θέση αυτή διαπιστώνεται στην υπερηχογραφική εξέταση και μπορεί να είναι:       α) υποβλεννογόνια  (εντοπίζονται στο ενδομήτριο δηλ. προς την κοιλότητα της μήτρας),   β) ενδοτοιχωματικά (μέσα στο τοίχωμα της μήτρας) και γ) υποορογόνια (στην εξωτερική επιφάννεια της μήτρας) 

Α) Τα υποβλεννογόνια ινομυώματα μπορούν να προκαλέσουν  αιμορραγία συνήθως κατά τη διάρκεια της περιόδου και κάποιες φορές σε άσχετο χρόνο με αυτήν. Ενδεχομένως να δυσκολέψουν τη σύλληψη όταν βρίσκονται κοντά στο μητρικό στόμιο των σαλπίγγων ή να προκαλέσουν προβλήματα στην εγκυμοσύνη.

Τα ινομυώματα συνήθως στην εγκυμοσύνη αυξάνουν σε μέγεθος λόγω του πλουσίου ορμονικού περιβάλλοντος. Μεγαλύτερη αύξηση παρουσιάζουν τα μικρότερου μεγέθους ινομυώματα. Το εάν τα ινομυώματα θα επιδράσουν την εγκυμοσύνη ή όχι, εξαρτάται από τον αριθμό και το μέγεθός τους.

Τα υποβλεννογόνια ινομυώματα στην  εγκυμοσύνη, μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία του πρώτου τρίμηνου, ακόμα και αποβολές. Αργότερα, αυτού του τύπου τα ινομυώματα μπορούν να προκαλέσουν πρόωρο τοκετό, αποκόλληση του πλακούντα, δυστοκία, ανώμαλη προβολή του εμβρύου (ιδίως τα μεγάλα ινομυώματα).

Υποομάδα των υποβλεννογονίων ινομυωμάτων είναι και τα “τεχθέντα” ινομυώματα, όταν λόγω θέσεως, ανάπτυξης μίσχου και επίδρασης της βαρύτητας, διαστείλουν και περάσουν το τραχηλικό στόμιο και βρεθούν στον κόλπο. Η κατάσταση αυτή, απαιτεί άμεση χειρουργική παρέμβαση.

Β) Τα ενδοτοιχωματικά ινομυώματα, επιπλέον των ανωτέρω μπορούν να προκαλέσουν έντονη αιμορραγία έως και ακατάσχετη αμέσως μετά την έξοδο του πλακούντα κατά τον τοκετό, επειδή δεν επιτρέπουν στη μήτρα να συσπαστεί και να μικρύνει το μέγεθός της. Το γεγονός αυτό, μπορεί να οδηγήσει και σε άμεση αφαίρεση της μήτρας δηλαδή σε Μαιευτική ολική, όπως λέγεται στην ιατρική ορολογία.

Γ) Τα υποορογόνια ινομυώματα είναι τα πλέον αθώα διότι βρίσκονται εκτός της μήτρας και δεν προκαλούν συνήθως κανένα από τα συμπτώματα που  αναφέρθηκαν ανωτέρω. Αντίθετα, τα ινομυώματα αυτά μπορούν να προκαλέσουν  άλγος υπογαστρίου (πόνος χαμηλά στην κοιλιακή χώρα), τυμπανισμό λόγω ερεθισμού του εντέρου ή συχνοουρία λόγω της πιέσεως της ουροδόχου κύστεως. Συνήθως η ύπαρξη τους διαπιστώνεται τυχαία στον υπερηχογραφικό έλεγχο.

Γενικότερα τα ινομυώματα μπορούν να προκαλέσουν βάρος ή και πόνο στο υπογάστριο, ιδίως τα μεγαλύτερα, ακόμη δυσμηνόρροια (πόνος κατά την περίοδο) και δυσπαρεύνια (πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή). Στην εγκυμοσύνη συνήθως στο 2ο και 3ο τρίμηνο τα ινομυώματα αυξάνουν  σε μέγεθός. Εάν τα ινομυώματα δεν προκαλέσουν ιδιαίτερο πρόβλημα στην εγκυμοσύνη, τότε μετά τον τοκετό υποστρέφονται και επιστέφουν στο αρχικό τους περίπου μέγεθος.

Ανεξάρτητα της θέσεως, οποιοδήποτε ινομύωμα δύναται να εμφανίσει κακοήθη  εξαλλαγή. Γι’ αυτό ινομυώματα εκτός κυήσεως που μεγαλώνουν γρήγορα θέλουν προσοχή. Η διάγνωση των ινομυωμάτων κλινικά γίνεται με την αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση. Όταν το ινομύωμα έχει κάποιο μέγεθος τότε επιδρά και στην αύξηση του μεγέθους  της μήτρας. Η πιο όμως διαγνωστική παρέμβαση γίνεται με τους υπερήχους.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η κατάσταση γίνεται πιο δύσκολη. Γι` αυτό οι γυναίκες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε εγκυμοσύνη θα πρέπει να υποβληθούν εκ των προτέρων σε έναν πλήρη #γυναικολογικό και #μαστολογικό έλεγχο, που θα βοηθήσει στη διάγνωση και αντιμετώπιση τυχόν προβλήματος πριν την εγκυμοσύνη. Π.χ. η χειρουργική εξαίρεση των ινομυωμάτων σήμερα, είναι μία απλή διαδικασία στην μη έγκυο γυναίκα,  ενώ στην εγκυμονούσα προκαλούν έως και σοβαρά προβλήματα. Τα ινομυώματα σήμερα, μπορούν να αφαιρεθούν είτε με #υστεροσκόπηση, είτε #λαπαροσκοπικά ανάλογα με τη θέση τους και το μέγεθός τους, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και με ελάχιστη παραμονή στη νοσηλευτική μονάδα.

Τα πράγματα όμως αλλάζουν και γίνονται πιο δύσκολα στην περίοδο της εγκυμοσύνης, στην  οποία οι θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι περιορισμένες. Εκεί που η χειρουργική παρέμβαση κρίνεται άμεση και αναπόφευκτη, είναι εάν ένα μισχωτό υποορογόνιο ινομύωμα συστραφεί.

Κατά τη διάρκεια της καισαρικής τομής καλό θα είναι να αποφεύγεται η αφαίρεση ινομυωμάτων λόγω του κινδύνου της αιμορραγίας. Εξαίρεση αποτελεί η εντόπιση στο κάτω πρόσθιο τοίχωμά της μήτρας, όπου η αφαίρεση του ινομυώματος μπορεί να διευκολύνει την καλύτερη έξοδο του εμβρύου.

Τα ινομυώματα παραμορφώνουν την μητρική κοιλότητα, προκαλούν μεγάλη απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση (περίοδος) η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση αναιμίας στη γυναίκα.

Η αντιμετώπιση των ινομυωμάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εξαρτάται από τα συμπτώματα που προκαλούν και γενικά είναι συντηρητική, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις που χρειάζεται η χειρουργική παρέμβαση. Εάν στο α΄ τρίμηνο το ινομύωμα προκαλέσει  αιμορραγία, αυτή καταρχήν αντιμετωπίζεται με κατάκλιση. Εάν στο γ΄ τρίμηνο το ινομυώμα προκαλέσει ανώμαλη προβολή του εμβρύου ή αποκόλληση του πλακούντα,  προβαίνουμε σε καισαρική τομή. Εάν προκαλέσουν αιμορραγία μετά τον τοκετό ως πρώτη επιλογή είναι η  συντηρητική παρέμβαση  και εάν δεν αναταχθεί  η αιμορραγία,  μαιευτική ολική.

Συμπερασματικά:

α) Οι γυναίκες που θέλουν να τεκνοποιήσουν πριν την εγκυμοσύνη θα   πρέπει να υποβάλλονται σε πλήρη γυναικολογικό και μαστολογικό έλεγχο για να αποφύγουν τυχόν εκπλήξεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

β) Συνήθως τα ινομυώματα που διαπιστώνονται κατά την περί εμμηνοπαυσιακή περίοδο και δεν προκαλούν αιμορραγίες, δεν χρειάζονται χειρουργικής εξαιρέσεως. Χρειάζονται όμως τακτικής παρακολουθήσεως.

γ) Ινομύωμα που αυξάνει  γρήγορα σε μέγεθος, καλό θα είναι να εξαιρείται για τον κίνδυνο μήπως και αντιστοιχεί σε λειομυωσάρκωμα.

δ) Ινομυώματα που διαπιστώνονται πριν την εγκυμοσύνη, καλό θα είναι να εξαιρούνται.

Η πρόληψη είναι πάντα καλλίτερη της θεραπείας.

 

 

By | 2019-07-21T21:55:46+00:00 21 Ιούλ 2019|Άρθρα|