Κυστικοί Όγκοι του Μαστού

//Κυστικοί Όγκοι του Μαστού

Καλοήθεις όγκοι του μαστού

Οι καλοήθεις όγκοι του μαστού διακρίνονται σε κυστικούς και συμπαγείς όγκους  και είναι:
Α. Κυστικοί όγκοι του μαστού (κύστη, γαλακτοκήλη, απόστημα, αιμάτωμα)
Β. Συμπαγείς όγκοι του μαστού (ινοαδένωμα, γιγάντιο ινοαδένωμα, φυλλοειδής όγκος, λίπωμα, αδενολίπωμα, αιμαγγείωμα)

Εδώ θα ασχοληθούμε με τις ογκόμορφες  κυστικές αλλοιώσεις που περιλαμβάνουν την κύστη, τη γαλακτοκήλη, το απόστημα, το αιμάτωμα.

Καλοήθεις κυστικοί όγκοι του μαστού

Α) Κύστη

Η κύστη είναι καλοήθης κυστικός όγκος που παρουσιάζει τη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισής της στη 10ετία πριν την εμμηνόπαυση. Eίναι γενικά ογκίδιο της γενετησιακής περιόδου. Οι κύστεις υποχωρούν ή εξαφανίζονται μετά  την εμμηνόπαυση. Για τον λόγο αυτό κάθε αύξηση σε μέγεθος μιας μάζας στο μαστό  μετά  την εμμηνόπαυση εγείρη κατ΄αρχήν την υπόνοια κακοήθειας.

Τα κλινικά ευρήματα των κύστεων ποικίλουν ανάλογα με το μέγεθος της κύστης,  το βάθος του μαστού στο οποίο εντοπίζεται, την τάση που εμφανίζει το υγρό μέσα σ’ αυτήν, τη σύσταση των πέριξ ιστών κ.ά. Έτσι στην ψηλάφηση η κύστη μπορεί να είναι ομαλή ή ανώμαλη, ανώδυνη ή επώδυνη, ευπίεστη ή ασυμπίεστη, καλά αφοριζόμενη ή όχι, κινητή, χωρίς σύμφυση με το υπερκέιμενο δέρμα, μονήρης ή πολλαπλή, ετερόπλευρη η αμφοτερόπλευρη.  Η πιθανή διάγνωση τίθεται με την κλινική εξέταση και τη μαστογραφία, αλλά επιβεβαιώνεται με του υπερήχους και την παρακέντηση. Η παρακέντηση και εμφύσηση αέρα στην περίπτωση των κύστεων, έχει διττό χαρακτήρα, διαγνωστικό και θεραπευτικό. Η εμφύσηση αέρα στο εσωτερικό της κύστης μετά την εκκενωτική παρακέντηση,  βοηθάει αφενός στη  διάγνωση, αφού μπορούν να απεικόνιστούν οι ενδοκυστικές ανωμαλίες στην πνευμο-κυστεογραφία που ακολουθεί (διαγνωστικός χαρακτήρας) και αφετέρου βοηθάει στη βαθμιαία απορρόφηση της κύστης, με την προοδευτική σύμπτωση των τοιχωμάτων της (θεραπευτικός χαρακτήρας). Ο αέρας που εμφυσάται είναι λίγο μικρότερος από το ποσό του υγρού που αναρροφήθηκε.

Οι κύστεις δεν αφαιρούνται χειρουργικά, εκτός και αν διαπιστωθεί ενδοκυστική ανωμαλία στο τοίχωμα τους. Το υγρό των κύστεων καλό είναι να αποστέλλεται για κυτταρολογική εξέταση.

Ιδιαίτερη οντότητα αποτελούν οι κύστεις περί τη θηλαία άλω των νεαρών κοριτσιών που οφείλονται είτε σε συγγενή διαμαρτία περί τη διάπλαση είτε σε απλή διάταση των γαλακτοφόρων πόρων που εκβάλλουν στην άλω αντί της θηλής. Συνήθως διαπιστώνονται στην εφηβεία. Τις περισσότερες φορές υποχωρούν αυτόματα.

Β) Γαλακτοκήλη

Οι γαλακτοκήλες είναι κύστεις που περιέχουν γάλα. Συμβαίνουν σε γυναίκες στην περίοδο του θηλασμού, συνήθως όταν ο θηλασμός διακόπτεται απότομα. Η συνήθης θέση τους είναι στο κέντρο του μαστού και έχουν όλα τα κλινικά και μαστογραφικά χαρακτηριστικά καλοήθους αλλοίωσης.

Κλινικά εμφανίζεται ως ογκίδιο, ευπίεστο καλά αφοριζόμενο, κινητό. Όταν συνυπάρχουν και φλεγμονώδη στοιχεία , μπορεί να εκληφθεί ως νεόπλασμα. Η διάγνωση γίνεται με την παρακέντηση, όταν η εκκένωση του κυστικού μορφώματος που διαπιστώθηκε με υπερήχους καταλήγει σε αναρρόφηση γάλακτος. Η εμφύσηση με αέρα μέσα στη γαλακτοκήλη βοηθάει στη βαθμιαία απορρόφηση και εξαφάνισή της. Η παρακέντηση έχει διαγνωστικό και θεραπευτικό χαρακτήρα. Σε περίπτωση που στην κυτταρολογική εξέταση διαπιστωθούν στοιχεία φλεγμονής χορηγείται αντισταφυλοκοκκική αγωγή.

Γ) Απόστημα μαστού

Εάν η οξεία μαστίτιδα δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, τότε η κατάσταση εξελίσσεται σε απόστημα μαστού. Δημιουργείται δηλαδή συλλογή πύου εντός του μαζικού αδένα.

Στα κλινικά συμπτώματα, εκτός από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, προστίθεται ο πόνος και ο κλυδασμός. Στην περίπτωση αυτή επιβάλλεται η χειρουργική διάνοιξη και η παροχέτευση του αποστήματος.  Γίνεται παροχέτευση της κεντρικής κοιλότητας και καταστροφή των διαφραγματίων που οδηγούν σε άλλες μικρότερες κοιλότητες, ούτως ώστε να δημιουργηθεί μία ενιαία κοιλότητα. Το τραύμα δεν συρράπτεται, επιπωματίζεται με γάζα και αφήνεται να επουλωθεί κατά δεύτερο σκοπό. Εάν δεν γίνει χειρουργική διάνοιξη, τότε το πυόν βρίσκει διέξοδο προς το δέρμα, τρυπάει δηλαδή το δέρμα, με αποτέλεσμα το απόστημα να καταλήγει σε παραμελημένο, εξελκωμένο απόστημα.

Δ) Αιμάτωμα

Συνηθίζεται να λέγεται ότι τραυματισμός στον μαστό προκαλεί καρκίνο. Αυτό δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα, αλλά πολλές φορές ο τραυματισμός γίνεται αιτία για να ανακαλυφθεί υποκλινικός καρκίνος, αφού λόγω της εκχύμωσης που προκαλείται από τον τραυματισμό, η ασθενής απευθύνεται στον ιατρό και αυτός ζητάει να υποβληθεί η γυναίκα σε πλήρη κλινικό και παρακλινικό έλεγχο.

Το ψηλαφητό εύρημα στο πρόσφατο αιμάτωμα συνοδεύεται από εκχυμώσεις του υπερκείμενου δέρματος οι οποίες προοδευτικά υποχωρούν αφού περάσουν όλα τα χρωματικά στάδια. Το ιστορικό της ασθενούς βοηθάει στη διάγνωση, όπως επίσης και το υπερηχογράφημα που στην αρχή δείχνει μία κυστική συλλογή. Το πρόσφατο αιμάτωμα μπορεί να απορροφηθεί πλήρως και να μην αφήσει κάτι ή να οργανωθεί προς στεατονέκρωση και να αφήσει ψηλαφητό εύρημα.

By | 2018-06-11T11:12:54+00:00 11 Ιούν 2018|Άρθρα|